Onder 4.2. Rechtbank Amsterdam 1 februari 2017

De primaire vordering van Maastank om swap 4 nietig te verklaren wegens het ontbreken van de rechtswil om deze swap aan te gaan (artikel 3:33 BW), wordt niet gehonoreerd. Van het ontbreken van een rechtswil is sprake indien Maastank de uiting wilde en tevens dat zij zou worden verstaan in de zin zoals de bank deze heeft opgevat, maar niet de rechtsgevolgen van die uiting. In de literatuur worden als voorbeeld genoemd: het innerlijk voorbehoud, de niet-kenbare scherts en wellicht ook de schijnhandeling. De onderhavige casus wijkt echter af van de genoemde voorbeelden, aangezien wil en verklaring van Maastank juist wel op elkaar aansloten en de bank de verklaring ook in overeenstemming daarmee heeft opgevat als een aanbod tot het aangaan van een swap. In haar akte onder 8. wordt dit door Maastank ook zo gesteld. Bovendien wordt de bank beschermd aangezien zij de verklaring van Maastank redelijkerwijs heeft mogen opvatten als een aanbod tot het aangaan van genoemde swap. Van het (voor de bank kenbaar) ontbreken van de wil bij Maastank was dan ook geen sprake, zodat aan de vereisten (aanbod en aanvaarding) voor totstandkoming van swap 4 is voldaan. Van nietigheid van swap 4 is dan ook geen sprake.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7bea24427816be7920cdf2f444a9968b59bf2d292ea866cc5fcbc1c72a91c857 | shasum -a 256