Onder 4.12. Rechtbank Amsterdam 3 mei 2017

Deutsche stelt zich op het standpunt dat op haar slechts een algemene zorgplicht rust die zij niet heeft geschonden. Zij betoogt in dit verband onder meer het volgende. Deutsche heeft [eiser] geadviseerd op grond van de gerechtvaardigde veronderstelling dat [eiser] op zoek was naar een langlopend krediet. Gezien de doelstelling het pand als een langjarige belegging aan te houden, heeft Deutsche [eiser] gewezen op de mogelijkheid van een variabelrentende lening in combinatie met een renteswap. Hierdoor zou [eiser] voor een lange periode beschermd zijn tegen renteschommelingen. Nu de huurinkomsten van studentenwoningen een gefixeerd karakter kennen en niet eenzijdig fors kunnen worden verhoogd indien de rente zou stijgen, was het in het belang van [eiser] om de rente vast te zetten. Een stijgende rente zou hij immers niet kunnen opvangen met een hogere cash flow uit de verhuur van het pand. Bovendien kwam [eiser] hiermee uit op een lager tarief dan bij een vastrentende lening. Voor zover [eiser] nu stelt dat hij flexibel had willen zijn en snel had willen aflossen, was een rentecap gelet op de in verband daarmee up front te betalen vergoeding niet gunstig geweest. [eiser] is zowel mondeling als schriftelijk in voldoende mate voorgelicht over de werking van een renteswap, waarbij ook het alternatief van een rentecap is besproken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9fd671fd4e66e59bf45f3e6929eb8f72a0634e74dc759c9c882f929267a2712e | shasum -a 256