Onder 4.7. Rechtbank Amsterdam 10 mei 2017

Vast staat dat de huwelijkse voorwaarden op het moment van beslaglegging niet in het openbaar huwelijksgoederenregister waren ingeschreven. Dit is eerst op 24 november 2016 gebeurd. [eiser] stelt echter dat op het moment van beslaglegging ook al uit het register kon worden afgeleid dat de (op 6 juni 1990 ingeschreven) huwelijkse voorwaarden van toepassing waren op het tweede huwelijk in 2014. Gelet op de gemotiveerde betwisting van ABN AMRO, lag het op de weg van [eiser] om dat nader te onderbouwen. [eiser] heeft dit echter niet gedaan. [eiser] heeft weliswaar twee uittreksels uit het openbaar huwelijksregister overgelegd, waaruit het huwelijk van 30 mei 1990 met de (op 6 juni 1990 ingeschreven) huwelijkse voorwaarden en (het verzoek om) de echtscheiding uit 2014 blijkt. Hieruit blijkt evenwel niet dat er op het tweede huwelijk in 2014 (herleefde) huwelijkse voorwaarden van toepassing zijn. Bovendien dateren deze uittreksels van 26 april 2017 en zeggen dus niets over de in het huwelijksgoederenregister zichtbare informatie op het moment van beslaglegging. Ook de stelling dat [eiser] de deurwaarder op 9 maart 2015 (en dus voor de beslaglegging) heeft geïnformeerd over het toepasselijke huwelijksvermogensrecht (en ABN AMRO dus niet onkundig was van de toepasselijke huwelijkse voorwaarden), heeft [eiser] niet onderbouwd met stukken. Onder deze omstandigheden is voldoende aannemelijk dat ABN AMRO op het moment van beslaglegging onkundig was van het bestaan van die huwelijkse voorwaarden en er om die reden van uit mocht gaan dat de WAO-uitkering van [eiser] ten tijde van de beslaglegging in de huwelijkse gemeenschap viel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f43e0044f649591049eac5813e6556a48401bc1bdb8ca4463ddecb1aae9102a5 | shasum -a 256