Onder 4.5. Rechtbank Amsterdam 21 juni 2017

[eiser] diende daarentegen op grond van de artikelen 6 en 7 van de Voorwaarden gebruik betaalpassen en creditcards alle denkbare maatregelen te nemen om de betaalkaart veilig te gebruiken en te bewaren en diende die in ieder geval zó op te bergen dat anderen die niet konden zien of er ongemerkt bij zouden kunnen en diende de opbergplaats, zoals de portemonnee, buiten het zicht van anderen te houden. [eiser] stelt weliswaar dat hij niet weet hoe zijn stiefzoon aan de gegevens van de betaalpas is gekomen, maar kennelijk heeft de stiefzoon kans gezien deze gegevens te bemachtigen. Nu [eiser] wist dat zijn stiefzoon tijdens zijn afwezigheid veelvuldig in zijn huis verbleef is de rechtbank van oordeel dat dit binnen de risicosfeer van [eiser] ligt. Zoals ING terecht aanvoert vloeien de overboekingen dan ook voort uit het grovelijk nalatig niet-nakomen van een verplichting omtrent het gebruik van de betaalpas, zoals bepaald in artikel 7:529 lid 2 BW, 7:524 lid 1 sub a BW en artikelen 6 en 7 van de Voorwaarden gebruik betaalpassen en creditcards. Voor zover er schade is ontstaan door deze overboekingen, hetgeen overigens door ING wordt betwist aangezien het geld binnen het domein van [eiser] is gebleven, zal deze voor rekening van [eiser] dienen te blijven. De vraag of deze overboekingen al dan niet tot de gevorderde schade hebben geleid behoeft derhalve geen bespreking.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/60fa8031935c673ee236e79f7cde35ae17485d657db2a78b303abd0bde0b109f | shasum -a 256