Onder 8.3. Rechtbank Amsterdam 29 juni 2017

Ter toelichting overweegt de rechtbank nog het volgende. De rechtbank acht het in deze gevallen juist dat bij de begroting van de gevorderde gederfde inkomsten wordt aangesloten bij het op dat moment geldende minimumloon. Dit aangezien de Nederlandse wettelijke normen en minima telkens het referentiekader vormen bij de beoordeling van een verdenking van arbeidsuitbuiting. Uitgaan van het afgesproken salaris komt neer op het accorderen van een uiterst schamel loon. Bovendien is dat loon afgesproken tussen partijen bij een andere – voorgespiegelde – situatie, zowel wat betreft het aantal te werken uren en vrije dagen als ook wat betreft de te verrichten werkzaamheden. Bij gebreke aan een andere maatstaf acht de rechtbank het in dit geval redelijk aan te sluiten bij het minimumloon zoals door de benadeelde partijen is gedaan. De gevorderde bedragen voor gederfde inkomsten zullen daarom worden toegewezen, vermeerderd met de wettelijke rente daarover, telkens vanaf de laatste dag van de laatste maand waarin werkzaamheden zijn verricht. De gevorderde immateriële schade is eveneens voor toewijzing vatbaar, met uitzondering van het door [aangeefster 3] gevorderde hogere bedrag van € 7.500,-. De hoogte van dat bedrag is onvoldoende onderbouwd en nader onderzoek of bewijsvoering zou een onevenredige belasting van het strafgeding opleveren. De rechtbank begroot haar immateriële schade op € 1.000,- en zal haar vordering voor het overige niet-ontvankelijk verklaren. In alle gevallen zal de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel opleggen, eveneens vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente, telkens vanaf de laatste dag van de laatste maand waarin werkzaamheden zijn verricht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/10c81365c416d5261d5bbf36223b4917b8e5c145081131f58d85ea20aca30daa | shasum -a 256