Onder 7.3. Rechtbank Amsterdam 4 juli 2017

Ook de Afdeling stelt in de door de minister aangehaalde uitspraak voorop dat de Wbr een beperkt beoordelingskader kent voor het afwijzen van vergunningen. Slechts indien op voorhand in redelijkheid duidelijk is dat de Veilingwet aan de uitvoerbaarheid van de vergunning in de weg staat, moet de minister, ondanks dat beperkte kader, de vergunning weigeren. De rechtbank oordeelt dat die situatie zich hier niet voordoet. Uit artikel 17, tweede lid, van de Veilingwet volgt dat tot 1 januari 2024 op een verzorgingsplaats aan een bestaande weg geen nieuwe locatie bestemd voor de verkoop van motorbrandstoffen wordt aangelegd en in gebruik gegeven. Maar dit neemt niet weg dat de minister op grond van de Wbr een aanvullende voorziening bij een bestaande basisvoorziening kan toestaan. Dat is niet in strijd met de tekst van genoemd artikellid. Of vergunningverlening in strijd zou kunnen zijn met de ratio van de Veilingwet (die de wettelijke basis vormt voor de in convenanten neergelegde afspraken met de marktpartijen ter bevordering van de toetreding tot en de prijsconcurrentie in de benzinemarkt langs de snelwegen) vindt de rechtbank niet van belang, gelet op het beperkte toetsingskader van de Wbr en de strikte uitzondering die de Afdeling daarop heeft gemaakt. In dat geval is immers geen sprake van de situatie dat op voorhand in redelijkheid duidelijk is dat de Veilingwet aan de uitvoerbaarheid van de vergunning in de weg staat.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/388d1c20dfb583468caf142c92f3282a4d178919e348e5f191cb43724e104fb7 | shasum -a 256