Onder 13.3. Rechtbank Amsterdam 6 maart 2017

Volgens de parkeernota geldt voor dure woningen (koop en vrije sector) een minimumnorm van 0,6 en een maximumnorm van 0,9 parkeerplaats per woning, plus een norm van 0,2 parkeerplaats voor bezoekers per woning. De parkeernota geeft geen uitsluitsel over de vraag wanneer de lage en wanneer de hoge parkeernorm kan worden toegepast. De rechtbank overweegt dat in het bestreden besluit en de ruimtelijke onderbouwing niet is gemotiveerd waarom in dit geval uitgegaan kan worden van 0,6 parkeerplaats per woning. Ter zitting heeft verweerder zich op het standpunt gesteld dat gelet op de kleine woningen voor starters en studenten waar het hier om gaat, van een norm van 0,6 parkeerplaats per woning kan worden uitgegaan. Dit standpunt van verweerder komt de rechtbank niet onredelijk voor. De rechtbank betrekt daarbij dat volgens het rapport het autobezit in Amsterdam voor eigenaars van een koopwoning 64% is. Dit percentage komt dus nagenoeg overeen met de door verweerder gehanteerde norm van 0,6 parkeerplaats per woning. De rechtbank overweegt echter dat verweerder bij de berekening van zowel de parkeerbehoefte voor de bedrijfsruimte als voor het bezoek is afgeweken van de parkeernota. Zo is bij de berekening van zowel de bestaande parkeerbehoefte (voor de bedrijfsruimte) als voor de toekomstige parkeerbehoefte (voor de bedrijfsruimte) niet uitgegaan van de norm zoals die is vastgelegd in het locatiebeleid, terwijl in de parkeernota wordt gesteld dat die norm dient te worden gehanteerd. Ook is niet gemotiveerd op basis waarvan verweerder er van uitgaat dat bezoekers op straat of in de nabijgelegen parkeergarage kunnen parkeren. Verder is niet uitgegaan van de aanwezigheidspercentages zoals die in de parkeernota zijn opgenomen. Ook indien wordt uitgegaan van een parkeernorm van 0,6 parkeerplaats per woning heeft verweerder zijn standpunt dat geen sprake is van een significante toename van de parkeerbehoefte daarom niet onderbouwd. De ter zitting overgelegde emailberichten maken dat niet anders. Voor zover de adviseur van verweerder daarin stelt dat ten aanzien van de ateliers niet van de norm voor bedrijven in het locatiebeleid hoeft te worden uitgegaan, verwijst de rechtbank naar wat zij hiervoor onder 11.3 heeft overwogen over de vraag of ateliers als bedrijven kunnen worden aangemerkt. Noch de parkeernota noch het locatiebeleid maakt een onderscheid naar het soort bedrijf. Indien verweerder meent dat van de aanwezigheidspercentages voor bedrijven in dit geval kan worden afgeweken, heeft hij niet onderbouwd waarom dat zo is. Voor zover verweerder zich op het standpunt stelt dat van de parkeernota kan worden afgeweken omdat het hier gaat om een kleinschalig nieuwbouwproject, heeft hij ook dat onvoldoende gemotiveerd. In de parkeernota staat namelijk dat bij kleinschalige nieuwbouwprojecten (bijvoorbeeld vijf of acht woningen) geen sprake is van een substantiële parkeervraag. In dit geval gaat het, met twaalf woningen, om een aanmerkelijk groter nieuwbouwproject. De beroepsgrond slaagt daarom.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bccba47322a9e37c250c3f227c61fc99fa92a881992d48717b85d4f4f4c54ec4 | shasum -a 256