Onder 8.12. Rechtbank Amsterdam 2 februari 2017

Artikel 242 lid 1 sub 2 Fw bepaalt dat de surseance kan worden ingetrokken: “indien hij (de schuldenaar) zijn schuldeisers tracht te benadelen”. Naar het oordeel van de rechtbank betekent dat – nu de wet niet spreekt van “heeft benadeeld” – dat het in die bepaling bedoelde trachten te benadelen plaats moet hebben tijdens en niet voorafgaande aan de surseance. Als Oi Coop bij het uitlenen van het bedrag van circa EUR 5,6 miljard aan Oi S.A. en Oi Móvel (zie hiervoor onder 3.7) binnen een jaar voor (de verlening van) de (voorlopige) surseance paulianeus (en/of onrechtmatig) heeft gehandeld, heeft dit handelen plaatsgevonden vóór aanvang van de surseance. Van “trachten schuldeisers te benadelen” tijdens de surseance is dan geen sprake zodat deze bepaling de rechtbank niet noopt de surseance te beëindigen. De onderhavige procedure leent zich verder niet voor een uitgebreid onderzoek naar en beoordeling van de vraag of Oi Coop (voorafgaand aan de surseance) paulianeus heeft gehandeld, zoals de bewindvoerder gemotiveerd stelt maar Oi Coop evenzeer gemotiveerd betwist. Ten slotte merkt de rechtbank op dat het opeisen van deze leningen op dit moment (op grond van de actio pauliana of anderszins) zich slecht lijkt te verhouden tot het ( going concern ) herstructureringsproces van de Oi Groep met het oog waarop de (voorlopige) surseance is verleend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/37f92b1fa4829b531ccb2228913bb933ffa25181d5c10997be1c9a461df681c0 | shasum -a 256