Onder 4.27. Rechtbank Amsterdam 13 september 2017

Anders dan de luchtvaartmaatschappijen in de conclusie van dupliek hebben aangevoerd, zijn de cessieovereenkomsten tussen de shippers en ‘litigation vehicle’ Equilib naar Nederlands recht niet in strijd met de goede zeden/openbare orde. De rechtbank stelt daarbij voorop dat schadevergoedingsvorderingen wezenlijk kunnen bijdragen tot handhaving van daadwerkelijke mededinging in de Europese Unie (vgl. HvJEU 5 juni 2014, nr. C-557/12, Kone ). In kartelschadezaken is het voor individuele benadeelden vaak lastig om hun schadevergoedingsvorderingen daadwerkelijk te gelde te maken. Een bundeling van dergelijke vorderingen via cessie aan een ‘litigation vehicle’ is dan ook een legitiem middel om tot een efficiënte afwikkeling van kartelschade te komen, zoals inmiddels ook volgt uit Richtlijn 2014/104/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 november 2014 betreffende bepaalde regels voor schadevorderingen volgens nationaal recht wegens inbreuken op de bepalingen van het mededingingsrecht van de lidstaten en van de Europese Unie, Publicatieblad van de Europese Unie 5 december 2014, L 349/1 (de Kartelschaderichtlijn). Anders dan de luchtvaartmaatschappijen betogen, loopt Equilib wel degelijk een eigen risico bij het voeren van deze procedure, namelijk het risico om in de proceskosten te worden veroordeeld. De advocaat van Equilib heeft overigens bij pleidooi verklaard dat Equilib ter voldoening van een eventuele proceskostenveroordeling € 200.000 op de derdengeldrekening van zijn kantoor heeft gestort. Ook het feit dat de cessieovereen-komst trekken heeft van ‘no cure no pay’ maakt op zichzelf niet dat deze in strijd is met de openbare orde of goede zeden; anders dan (bijvoorbeeld) advocaten is Equilib niet gebonden aan normen die daaraan in de weg zouden staan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9c55b5ae45c383e7d1bbe95c0a18263f6433e3adf1a4b460266bfb11e5f13f0b | shasum -a 256