Onder 5.3 Rechtbank Amsterdam 2 november 2017

Na de tweede inbeslagname heeft uitvoeriger onderzoek op het horloge plaatsgevonden waarbij de stikselnaden van het horloge werden losgemaakt en ook deze werden bemonsterd. Vervolgens is het horloge weer teruggegeven aan (een gemachtigde van) verdachte waarna het kennelijk is kwijt geraakt. Ook deze teruggave is in strijd met de Aanwijzing inbeslagneming. Dit is een vormverzuim in de zin van artikel 359a lid 1 Sv dat niet meer kan worden hersteld; het horloge is immers weg. Verdachte heeft hier ook nadeel van, omdat hij niet meer in de gelegenheid is aanvullend onderzoek op het horloge te laten verrichten. Dit nadeel leidt echter niet tot de conclusie dat de rapporten over de bemonsteringen van het horloge moeten worden uitgesloten van het bewijs. De bemonsteringen waarover is gerapporteerd zijn en blijven immers beschikbaar voor contra-expertise. De stelling van de raadsvrouw dat de conclusies met betrekking tot het horloge niet betrouwbaar zouden zijn omdat er sprake is van contaminatie, volgt de rechtbank niet. Omdat het horloge gedurende bijna vijf maanden niet in een beschermde omgeving heeft verkeerd, is het een gegeven dat het gecontamineerd is geraakt. Daarbij is echter geen reëel scenario denkbaar, waarbij door contaminatie na 6 november 2013 erfelijk materiaal van [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] op het horloge van verdachte terecht is gekomen. De betrouwbaarheid van de conclusies van de deskundigen die zien op dat erfelijk materiaal zijn daarom niet door die contaminatie aangetast. Alle omstandigheden van het geval in aanmerking nemende is de rechtbank van oordeel dat het ondervonden nadeel zoals hiervoor beschreven niet geschikt is voor compensatie door middel van strafvermindering. De rechtbank zal om die reden volstaan met de enkele constatering van het vormverzuim.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/574ef113b442a89cb04e171f2dcf9904488857a8f97ddec11ce44c51b799d085 | shasum -a 256