Onder 5.3 Rechtbank Amsterdam 2 november 2017

Aan verdachte zijn door de verhorende ambtenaren tijdens de verhoren die in februari 2015 hebben plaatsgevonden bij herhaling onjuiste onderzoeksresultaten voorgehouden, zoals dat er bloed van [slachtoffer 1] op het parkmes was aangetroffen en dat het bloed op verdachtes horloge van de slachtoffers moest zijn. Dat bewust is getracht verdachte te misleiden, al dan niet om een bekentenis aan hem te ontfutselen, is evenwel op geen enkele wijze gebleken. Uit de vraagstelling in die verhoren blijkt veeleer van een gebrekkig begrip van de deskundigenrapporten bij de verhorende verbalisanten. Dat is zeer kwalijk; juist in een zaak als deze, waar het forensisch bewijs een grote rol speelt, mag van de verhorende verbalisanten worden verwacht dat zij de rapporten die zij met verdachte willen bespreken tot in detail juist interpreteren. Uit de antwoorden van verdachte blijkt echter dat hij zich door de onjuiste vraagstelling niet van de wijs heeft laten brengen en dat hij de deskundigenrapporten juist wel goed heeft begrepen. Door het tijdens verhoren voorhouden van onjuiste informatie aan verdachte is zonder meer in strijd met artikel 29 Sv gehandeld. Omdat echter niet is gebleken dat verdachte nadeel heeft ondervonden van deze manier van verhoren, wordt niet aan de eerder genoemde criteria voor een onherstelbaar vormverzuim in de zin van artikel 359a Sv voldaan en blijft dit verzuim, alhoewel kwalijk, zonder gevolgen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/574ef113b442a89cb04e171f2dcf9904488857a8f97ddec11ce44c51b799d085 | shasum -a 256