Onder 5.3 Rechtbank Amsterdam 2 november 2017

De raadsvrouw heeft verder gewezen op een aantal onwaarheden die door de officier van justitie, dan wel door anderen onder zijn verantwoordelijkheid, zijn verkondigd. De officier van justitie heeft in dat verband verklaard dat met betrekking tot het Cramermes waarschijnlijk in een vroeg stadium in de communicatie tussen hem en het onderzoeksteam iets mis is gegaan. Dat neemt echter, zo erkent ook de officier van justitie, niet weg dat hij verantwoordelijk is voor de onjuiste uitlatingen. Dat geldt net zo goed voor de uitlatingen over DNA van verdachte dat op een vorkje, aangetroffen in de woning van de slachtoffers, zou zitten, over het horloge dat nog onder beslag zou liggen terwijl het inmiddels was teruggegeven, over het niet bestaan van een (volgens verdachte ontlastend) tapgesprek terwijl dit wel bestond en over de omstandigheid dat de officier van justitie met één van de deskundigen zou hebben gesproken, wat later niet waar bleek te zijn. De rechtbank hecht er veel waarde aan te kunnen vertrouwen op de mededelingen van de officier van justitie op de zitting. Het is van groot belang dat de verdediging en ook de rechtbank uit kunnen gaan van de juistheid van hetgeen de officier van justitie zegt, als magistraat en in zijn hoedanigheid van leider van het onderzoek. De rechtbank ziet in de onjuiste uitlatingen geen kwade opzet, maar benadrukt dat ook slordigheden, of het onvoldoende grip hebben op het dossier of het onderzoeksteam, onder de verantwoordelijkheid van de officier van justitie vallen. Omdat de onjuist gebleken mededelingen van de officier van justitie en zijn onderzoeksteam uiteindelijk geen (onherstelbaar) nadeel voor verdachte teweeg hebben gebracht, laat de rechtbank het bij het uitspreken van haar ongenoegen hierover.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/574ef113b442a89cb04e171f2dcf9904488857a8f97ddec11ce44c51b799d085 | shasum -a 256