Onder 6.1 Rechtbank Amsterdam 2 november 2017

De officier van justitie heeft onder verwijzing naar zijn schriftelijk requisitoir samengevat naar voren gebracht dat kan worden bewezen dat verdachte [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] met meerdere messteken om het leven heeft gebracht. Niet is vast te stellen dat verdachte de bewuste avond naar de woning van de slachtoffers is gegaan met het doel om hen van het leven te beroven. Tegen de achtergrond van de drugshandel, waarin zowel verdachte als [slachtoffer 1] actief waren, kan er, gelet op de tas die in de woning stond die deels was gevuld met stenen en nog nat was, wel vanuit worden gegaan dat hij hen wilde belazeren. Duidelijk is dat op enig moment een conflict is ontstaan en dat verdachte daarop [slachtoffer 1] heeft gedood. De voorbedachte rade op de dood van [slachtoffer 1] is uit het dossier niet af te leiden. Om die reden dient het om het leven brengen van [slachtoffer 1] te worden gekwalificeerd als doodslag. Na het doden van [slachtoffer 1] is er voor verdachte een moment van beraad geweest, een moment van beslissen. Er is sprake van tijdsverloop tussen het besluit tot het doden van [slachtoffer 2] en de daad zelf, de objectieve indicatie, en daarnaast blijkt niet van contra-indicaties die wijzen op een opwelling of een hevige gemoedsbeweging. Verdachte had een mes bij zich en koos ervoor om de getuige van de doodslag op [slachtoffer 1] te vermoorden. Ten aanzien van [slachtoffer 2] is dan ook sprake van moord.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/574ef113b442a89cb04e171f2dcf9904488857a8f97ddec11ce44c51b799d085 | shasum -a 256