Alinea 102 Rechtbank Amsterdam 8 december 2017

18. Het dossier geeft een beeld van een docent ten aanzien van wie gedurende een groot aantal jaren regelmatig signalen worden afgegeven dat hij grensoverschrijdend gedrag vertoont en grensoverschrijdende uitlatingen doet. In het verslag van het waarschuwingsgesprek op 2 oktober 2015 wordt mededeling gedaan van het feit dat “meerdere studenten” de genoemde signalen uiten, in de overgelegde verklaringen wordt aangegeven dat [naam verweerder] “bekend” stond als intimiderend en grensoverschrijdend en [naam 1] zelf noemt in zijn verklaring van 14 juli 2017 twee incidenten in 2016, één in februari 2016 waarbij [naam 4] , [naam 5] en [naam 6] waren betrokken, en één in september 2016 waarbij [naam 7] was betrokken. Indien, zoals het dossier doet vermoeden, sprake was van een structureel probleem ten aanzien van (tenminste) dit aspect van het functioneren van [naam verweerder] , had het op de weg van HvA gelegen om dit duidelijk terug te laten keren bij de beoordelingsgesprekken, dit te evalueren met [naam verweerder] , en hierover gericht en transparant feedback te vragen aan docenten en studenten. Dit is allemaal niet gebeurd, integendeel, zowel de beoordeling als de jaargesprekken 2015 en 2016 zijn positief van toon met een paar kleine kritische kanttekeningen. Voornoemde incidenten zijn hierin niet concreet benoemd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cdb463c2600666519ec279e8f3b013d613f80666b1d8a6e1674500f3acee0a67 | shasum -a 256