Alinea 85 Rechtbank Amsterdam 8 december 2017

9. - - [naam studente 1] heeft in 2013 een klacht ingediend bij HvA tegen [naam verweerder] , die niet als klacht in de zin van de Klachtenregeling is aangemerkt en die niet als zodanig is behandeld. Uit de hiervoor weergegeven feiten blijkt dat de klacht van [naam studente 1] , evenals de inhoud daarvan, bekend was bij [naam opleidingsmanager 1] , de toenmalige opleidingscoördinator. Tevens staat vast dat [naam opleidingsmanager 1] het bestaan van deze klachten heeft genoemd aan [naam 1] , zij het dat zij daarbij geen naam heeft genoemd en daar – ten onrechte – bij heeft vermeld dat de klacht zou zijn ingetrokken. HvA heeft in deze klacht destijds, noch in 2013, noch ten tijde van de overdracht van [naam opleidingsmanager 1] aan [naam 1] in 2015, aanleiding gezien verder onderzoek te doen. De klacht is niet ter kennis van [naam verweerder] gebracht en de HvA heeft geen sancties jegens [naam verweerder] getroffen. Tegen die achtergrond is het onbegrijpelijk dat HvA deze klacht thans mede ten grondslag legt aan het onderhavige verzoek, en in elk geval kan deze klacht anno 2017 niet meer in doorslaggevende mate bijdragen aan de verzochte ontbinding. Dit zou uiteraard anders hebben gelegen wanneer HvA pas recent op de hoogte zou zijn geraakt van het bestaan van de klacht, maar dat is niet het geval.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cdb463c2600666519ec279e8f3b013d613f80666b1d8a6e1674500f3acee0a67 | shasum -a 256