Onder 3.2 Rechtbank Amsterdam 29 maart 2018

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het OM ontvankelijk is in de vervolging van verdachte. Daartoe heeft zij – kort gezegd – het volgende naar voren gebracht. Er kan slechts worden gesproken van een vormverzuim in het vooronderzoek bij de schending van het recht op consultatie- en verhoorbijstand op 11 december 2012 en de schending van de notificatieplicht. Ten aanzien van de schending van het recht op consultatie- en verhoorbijstand blijkt niet dat de piketcentrale niet in kennis is gesteld. Volstaan kan worden met de constatering dat er kennelijk geen melding bij een advocaat is binnengekomen, zonder daaraan een rechtsgevolg te verbinden. Het verhoor dat heeft plaatsgevonden op 31 juli 2012 was niet zodanig dat sprake is geweest van een verdachtenverhoor. Er zijn geen confronterende zaken besproken en dit dient daarom niet tot niet-ontvankelijkheid te leiden. De schending van de notificatieplicht, welke niet doelbewust heeft plaatsgevonden, is voldoende hersteld door de verdediging na de benoeming van de deskundige de ruimte te bieden om nadere vragen te stellen, dan wel nader onderzoek te laten verrichten. Verder kan het uiten van een voornemen om vrijspraak te eisen niet tot niet-ontvankelijkheid leiden. Er is immers sprake van een voornemen en niet van een toezegging.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e8cb2ff510e96062f71258bd9dc84b2851052b6cc8ff7e8eb847a481d3f74c0d | shasum -a 256