Onder 4.3.3 Rechtbank Amsterdam 29 maart 2018

De rechtbank is van oordeel dat wettig en overtuigend is bewezen dat verdachte [slachtoffer] om het leven heeft gebracht door hem te wurgen en te smoren. De deskundigen hebben de exacte doodsoorzaak op basis van de hen bekende gegevens niet kunnen vaststellen. De rechtbank hecht echter in het bijzonder waarde aan het rapport van Botter, waarin gemotiveerd naar voren wordt gebracht dat de vastgestelde letsels, op de mondbodem en op de tong, de redelijk symmetrische bloedingen aan weerszijden van de strottenhoofdhoorntjes en de puntbloedinkjes in de slijmvliezen van de beide ogen, de conclusie rechtvaardigen dat verstikking door geweld op de hals als meest waarschijnlijke oorzaak moet worden overwogen. Alternatieve oorzaken voor het overlijden, zoals een epileptische aanval mogelijk in combinatie met alcoholintoxicatie, dan wel alcoholintoxicatie in combinatie met vallen en onderkoeling, acht de rechtbank, gelet op hetgeen uit de rapporten blijkt en gelet op hetgeen door de deskundigen Botter en Van de Goot ter zitting van 13 februari 2018 is verklaard, niet aannemelijk. Met Botter acht de rechtbank het voorts niet aannemelijk dat [slachtoffer] door een ongeval is gestikt, bijvoorbeeld doordat hij ten val is gekomen en met zijn hals bekneld is geraakt. Daarbij wordt in aanmerking genomen de positie waarin het lichaam van [slachtoffer] is aangetroffen, namelijk in een open ruimte en liggend op zijn rug. De rechtbank gaat daarom ervan uit dat [slachtoffer] door niet-accidenteel geweld op de hals, in combinatie met smoren, is overleden. Beide deskundigen hebben verklaard dat het gegeven dat geen uitwendig waarneembare letsels op de hals zichtbaar zijn, geweld op de hals niet uitsluit.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e8cb2ff510e96062f71258bd9dc84b2851052b6cc8ff7e8eb847a481d3f74c0d | shasum -a 256