Onder 8.3 Rechtbank Amsterdam 29 maart 2018

Ten aanzien van de vordering van de officier van justitie om naast een gevangenisstraf de maatregel tot terbeschikkingstelling op te leggen, overweegt de rechtbank als volgt. Vooropgesteld moet worden dat aan een verdachte bij wie tijdens het begaan van het feit sprake was van een gebrekkige ontwikkeling of ziekelijke stoornis van de geestvermogens de maatregel tot terbeschikkingstelling kan worden opgelegd indien het begane feit een misdrijf is waarop naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld en de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen, het opleggen van de maatregel eist. Alvorens de maatregel wordt opgelegd, dient de rechter zich een met redenen omkleed, gedagtekend en ondertekend advies te laten overleggen van ten minste twee gedragsdeskundigen van verschillende disciplines – waaronder een psychiater – die de betrokkene hebben onderzocht. Indien dit advies eerder dan een jaar voor de aanvang van de terechtzitting is gedagtekend, kan de rechter hiervan slechts gebruik maken met instemming van het openbaar ministerie en de verdachte. De rechtbank stelt vast dat in het dossier geen multidisciplinair advies is opgenomen dat minder dan een jaar geleden is opgesteld. De raadsman heeft te kennen gegeven zich te verzetten tegen gebruik van voornoemd rapport van het Pieter Baan Centrum.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e8cb2ff510e96062f71258bd9dc84b2851052b6cc8ff7e8eb847a481d3f74c0d | shasum -a 256