Onder 4.37. Rechtbank Amsterdam 18 april 2018

De Stichting stelt dat de vereniging UNAVDT-CI (en de aan die vereniging verbonden 25 slachtofferorganisaties) niet kunnen worden beschouwd als ‘rechtstreeks of middellijk met de stichting verbonden (rechts)personen’ als bedoeld in Principe II van de Claimcode en dat (dus) niet relevant is of de vereniging UNAVDT-CI en de andere lokale slachtofferorganisaties een winstoogmerk zouden hebben. De rechtbank volgt de Stichting hierin niet, althans niet in die zin dat bij de ‘kritische beoordeling’ die de wetgever voor ogen staat de rol van de Ivoriaanse verenigingen en hun voorzitters (en de relatie van de verenigingen met de Stichting) geen rol mag spelen. De wetgever gaat – zoals de Stichting zelf ook heeft opgemerkt – ervan uit dat de vraag of de belangen van de achterban voldoende zijn gewaarborgd zich alleen per concreet geval laat beantwoorden. Bij de beoordeling of voldaan is aan het waarborgvereiste spelen bovendien ook de belangen een rol van de onderneming die als wederpartij in de procedure wordt betrokken. In het concrete en bijzondere geval waar de rechtbank thans over moet oordelen bevindt de achterban van de Stichting zich voorts in Ivoorkust. En er is een voorgeschiedenis.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fbfb985b5b4cff03112dafdd6df8e1b6865ca7d9261cee49115e4f3b7208b72c | shasum -a 256