Onder 20.1 Rechtbank Amsterdam 4 januari 2018

De rechtbank vindt dat de staatssecretaris zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat er geen aanleiding was om aan te nemen dat de begrazing door schapen met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid tot overtredingen van de artikelen 9 tot en met 11 van de Ffw zou leiden. De staatssecretaris heeft zich daarbij mogen baseren op het advies van [naam bedrijf 2] van 9 februari 2016 en ANW van 26 mei 2016 en op de ten tijde van het nemen van het primaire besluit beschikbare informatie over de wijze van begrazing. Verder heeft de staatssecretaris bij zijn besluitvorming kunnen betrekken dat de begrazing ecologisch werd begeleid door een herder ( [naam 1] ) en een ecologische deskundige ( [naam 2] ) en dat zij ter plaatse maatwerk zouden leveren, zoals van tevoren was aangekondigd. De rechtbank vindt ook dat de staatssecretaris erop heeft kunnen en mogen vertrouwen dat [naam 1] en [naam 2] op basis van hun deskundigheid voldoende voorzorgsmaatregelen zouden nemen om te voorkomen dat overtredingen van de Ffw zouden plaatsvinden. Uit de verklaringen van [naam 1] en [naam 2] op zitting blijkt dat zij ook daadwerkelijk voorzorgsmaatregelen hebben genomen. Zij hebben immers voorafgaande aan de begrazing steeds een ronde gelopen om te kijken of er ringslangen (of andere beschermde diersoorten) aanwezig waren in het te begrazen gebied. Als die zouden worden aangetroffen, zou daar niet worden begraasd. Verder is er steeds kortdurend gegraasd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9f8db92ae7f8b147b659157bb4c972771097aad4803630fdc3cc8d9266835209 | shasum -a 256