Onder 7.3.2 Rechtbank Amsterdam 4 mei 2018

Op basis van het PBC-rapport kan worden vastgesteld dat de psychotische problematiek van verdachte bij het plegen van het feit op de voorgrond heeft gestaan. Een scenario waarin het feit in zijn geheel uit de stoornis van verdachte voortvloeit is – zoals eerder overwogen – volgens de deskundigen zeer wel voorstelbaar. Hoewel de rechtbank van oordeel is dat het feit wel in sterk verminderde mate aan verdachte kan worden toegerekend, zou in deze conclusie van de deskundigen aanleiding kunnen worden gevonden om op grond van artikel 37a, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht af te zien van het opleggen van een gevangenisstraf. De rechtbank is echter, gezien de ernst van het feit en het leed dat het slachtoffer en zijn nabestaanden is aangedaan, van oordeel dat in deze zaak niet kan worden volstaan met alleen het opleggen van een Tbs-maatregel. Daar komt bij dat een gevangenisstraf tot gevolg heeft dat de nabestaanden in elk geval gedurende die tijd geen rekening hoeven te houden met de mogelijkheid dat verdachte in vrijheid wordt gesteld. De rechtbank acht het daarom noodzakelijk dat aan verdachte ook een gevangenisstraf wordt opgelegd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f328166cffe6604c7af46a2f8ba3c10110e00113d6886eb9f088335486771965 | shasum -a 256