Onder 3.4.6 Rechtbank Amsterdam 8 mei 2018

De rechtbank heeft kennisgenomen van de verklaring van verdachte dat hij ‘dit niet heeft gewild’ en het pleidooi van zijn raadsman, die heeft aangevoerd dat verdachte nooit aan een moord heeft willen meewerken, zodat het opzet daarop dus zou ontbreken. Verdachte heeft echter niet verklaard wat hij dacht dat er dan wél zou gaan gebeuren. De raadsman heeft gespeculeerd over bijvoorbeeld de overdracht van drugs. Verdachte heeft het recht te zwijgen maar dat brengt mee dat de rechtbank op grond van de uiterlijke verschijningsvorm van gedragingen zal beoordelen waar het opzet van de verdachte bij die gedragingen op was gericht. De hiervoor omschreven gedragingen en handelingen van verdachte impliceren dat hij van begin tot eind in volledige en nauwe samenwerking met anderen aan het plan om de bestuurder van de auto in de parkeergarage te doden heeft meegewerkt. De schutters zijn bovendien door hem naar de plaats delict gebracht en hij heeft de vlucht mede mogelijk gemaakt. Daarmee is de lijn tussen verdachte en de feitelijke uitvoeders een zeer korte. Zijn verklaring dat hij slechts op instructie heeft gehandeld, hem de plaats van de Seat is gewezen, hij de wapens niet heeft gezien én hij niets heeft meegekregen omtrent een plan om iemand te doden in de parkeergarage acht de rechtbank niet geloofwaardig. Dat het niet de bedoeling was om juist deze slachtoffers te beschieten, daarvan is ook de rechtbank overtuigd. Alles in onderlinge samenhang bezien acht de rechtbank bewezen dat ook ten aanzien van verdachte het bestanddeel voorbedachte raad, de opzet op de (pogingen) moord en het medeplegen daarvan bewezen kan worden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/046500ec24913f34c32cc1ee2631c1fd8c8267dcd0ee783be2e1cb0ef205bc17 | shasum -a 256