Onder 4.12. Rechtbank Amsterdam 9 mei 2018

MTB betoogt voorts dat Heineken - ook zonder eigen handelen of nalaten - aansprakelijk kan worden gehouden voor de beweerdelijke mededingingsinbreuk van AB omdat de norm van artikel 102 VWEU zich richt tot ondernemingen en niet tot rechtspersonen. Volgens MTB is dan ook sprake van hoofdelijke aansprakelijkheid van AB en haar moedermaatschappij Heineken zodat reeds op die grond sprake is van een nauwe band tussen de vorderingen in de zin van artikel 8 Brussel I bis-Vo. De rechtbank is (evenals partijen) van oordeel dat de vraag of in dit geval een recht op schadevergoeding kan worden uitgeoefend jegens de moedervennootschap wordt beheerst door Grieks recht. Naar Grieks recht is een vennootschap in beginsel niet aansprakelijk voor schade die wordt veroorzaakt door onrechtmatig handelen van een andere vennootschap, ook niet wanneer die twee vennootschappen tot hetzelfde concern behoren. Ook uit het Europese recht volgt niet dat een moedervennootschap op grond van het mededingingsrechtelijke ondernemingsbegrip civielrechtelijk verplicht is tot betaling van schadevergoeding zonder dat haar daadwerkelijke betrokkenheid bij een mededingingsrechtelijke inbreuk is vastgesteld. Hieruit volgt reeds dat op grond van de enkele omstandigheid dat Heineken de (groot)moedervennootschap is van AB niet kan worden aangenomen dat sprake is van dezelfde situatie rechtens. Dit betekent dat Heineken een eigen onrechtmatige gedraging, dan wel betrokkenheid bij de gestelde onrechtmatige gedragingen van AB , moet kunnen worden verweten. Zoals hiervoor reeds onder 4.10. en 4.11. is overwogen, heeft MTB daarvoor echter onvoldoende concrete gedragingen van Heineken gesteld. Daardoor kan niet worden geconcludeerd dat sprake is van eenzelfde situatie feitelijk en rechtens in de hiervoor bedoelde zin.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dd8f55f20d1e876870f6bac09febc82a9fdf654fea644427ae74ffda3d7343f9 | shasum -a 256