Onder 4.13. Rechtbank Amsterdam 18 april 2018

Indien [eisers] destijds van mening waren dat zij dit renterisico acceptabel vonden omdat het hun inschatting was dat zij toekomstige renteverhogingen wel konden dragen en zij van rentedalingen wilden kunnen blijven profiteren, dan hadden ze er voor moeten kiezen het advies van ING niet op te volgen. Zij waren in het kader van de aan hen verleende financieringen immers niet verplicht tot het afdekken van enig renterisico. Ook, zoals door [eisers] wordt gesteld en door ING wordt betwist, indien ING aandrong op het afsluiten van een renteswap omdat volgens haar de rente ging stijgen, is dat niet voldoende om te kunnen oordelen dat [eisers] hierin feitelijk geen keuze werd gelaten. Uit de keuze om de renteswaps aan te gaan moet dan ook worden afgeleid dat [eiser sub 1] het renterisico op zijn financieringen wenste af te dekken. Een renteswap is daarvoor, zoals hiervoor is gezegd, een geschikt product en dat wordt niet anders door het feit dat daardoor niet meer van de variabele rente kan worden geprofiteerd gedurende de looptijd van de swaps. Van dit feit was [eisers] bovendien op de hoogte. Dit staat immers duidelijk in de sheets van de presentatie vermeld als nadeel van een renteswap. Dat [eisers] zich dat ook hebben gerealiseerd volgt bovendien uit hun stellingen in het kader van hun verwijten over de opslagverhogingen waarin zij aangeven ervan uit te zijn gegaan dat door het aangaan van de renteswaps de rentebetalingen volledig gefixeerd zouden zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a45cfbccc1a5ed19895b2618ed7195fc416ba977c9c59b0c2b239d3e386dae09 | shasum -a 256