Onder 4.18. Rechtbank Amsterdam 25 juli 2018

De materiële verweren van IATA daarentegen slagen grotendeels. Op grond van de hoofdregel van artikel 12 lid 1 aanhef en onder 1 Rome I beheerst het te dezen toepasselijke Zwitserse recht (ook) de gevolgen van een gehele of gedeeltelijke tekortkoming, daaronder begrepen de vaststelling van de schade voor zover hiervoor rechtsregels gelden, een en ander binnen de grenzen welke het procesrecht van de rechter aan diens bevoegdheden stelt. De Reisagenten maken niet duidelijk dat en waarom de onderhavige posten voor zover die betrekking hebben op de periode tot de datum van dit vonnis naar Zwitsers recht door IATA dienen te worden vergoed. Overigens zouden deze posten ook naar Nederlands recht, waarop de Reisagenten een beroep doen, niet toewijsbaar zijn. IATA had redelijke grond tot twijfel aan wie de betaling moest geschieden, waardoor de niet-betaling geen toerekenbare tekortkoming oplevert en dus in zoverre niet tot enige vorm van schadevergoeding kan leiden. Dit alles betekent dat de gevorderde wettelijke rente slechts toewijsbaar is vanaf de datum van dit vonnis tot aan de dag der algehele voldoening, een en ander overeenkomstig Zwitsers recht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ae9bce294ba0bd9bfa53441e775728b7435d2393fd7f3470400d2002d86ba26a | shasum -a 256