Onder 5.3. Rechtbank Amsterdam 18 september 2018

Dat [naam slachtoffer] aanvankelijk geen geweld heeft gebruikt doet hier niet aan af. Zoals eerder aangegeven loopt hij wel met de vijf andere Voorthuizenaren mee achter de Roemenen aan en maakt daarmee deel uit van de groep die fors geweld gebruikt tegen hen. Hij heeft daardoor bijgedragen aan een getalsmatig overwicht ten opzichte van de drie Roemeense verdachten, zeker in hun ogen en op dat moment. Daarbij moet worden bedacht dat voor verdachte niet zichtbaar was met welke intenties [naam slachtoffer] in de groep Voorthuizenaren meeliep. Van iemand die door een groep onbekenden wordt aangevallen in een zodanig chaotische situatie als in dit geval, kan niet worden verwacht dat hij per persoon uit de aanvallende groep een volledig correcte inschatting kan maken van de mate waarin die persoon afzonderlijk een gevaar voor hem vormt. Op het moment dat verdachte uit het water komt ziet hij dat het geweld vanuit die groep niet is gestopt, maar dat één van de leden van de groep, namelijk [naam slachtoffer] , [naam 2] met kracht over een plantenbak duwt. Hoewel de klap tegen [naam slachtoffer] valt in een (zeer) korte ‘gevechtspauze’, is de wederrechtelijke aanranding door de Voorthuizenaren tegen de Roemenen op dat moment nog niet geëindigd. Dit wordt bevestigd door het feit dat verdachte onmiddellijk na die klap weer met veel geweld wordt mishandeld door meerdere Voorthuizenaren die zelf hebben verklaard dat ze de klap tegen het hoofd van [naam slachtoffer] niet eens hebben waargenomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ec789b16ab7802a5eaaaf96e89ed61180d55b654363954ee794697ad490bea38 | shasum -a 256