Onder 3.2.3. Rechtbank Amsterdam 18 september 2018

Voor een bewezenverklaring van openlijke geweldpleging is vereist dat het openlijk geweld ‘in vereniging met een ander of anderen’ heeft plaatsgevonden. Hiervan is sprake als ten minste twee personen, waaronder verdachte, een voldoende significante of wezenlijke bijdrage aan het groepsgeweld hebben geleverd. Naar het oordeel van de rechtbank is in dit geval niet aan dat vereiste voldaan. Zoals de rechtbank hiervoor (onder het kopje: Alternatieve mogelijkheid?) heeft overwogen is niet aannemelijk geworden dat er meer geweld tegen [naam slachtoffer] is gepleegd, dan de klap die verdachte hem heeft gegeven. [naam 1] heeft geen bijdrage geleverd aan enig geweld tegen [naam slachtoffer] . Op het moment van de klap ligt hij een eindje verderop op de grond, nadat hij in elkaar is geslagen. [naam 2] is op het moment van de klap wel bij [naam slachtoffer] en verdachte in de buurt, maar hij is direct voorafgaand aan dat moment door [naam slachtoffer] over een plantenbak geduwd. Uit de beelden en getuigenverklaringen is niet af te leiden dat [naam 2] geweld heeft gebruikt tegen [naam slachtoffer] . De rechtbank komt tot de conclusie dat het enige, tevens noodlottige, geweld dat tegen [naam slachtoffer] is gepleegd, de klap betreft die verdachte hem heeft gegeven. Hoewel wel vaststaat dat [naam 2] heeft bijgedragen aan het openlijk geweld tegen anderen uit de groep van Voorthuizenaren, is de tenlastelegging onder feit 1, subsidiair, toegespitst op uitsluitend het geweld tegen [naam slachtoffer] . Niet kan worden vastgesteld dat [naam 2] een bijdrage heeft geleverd aan dit geweld; een dergelijke bijdrage is in de tenlastelegging ook niet beschreven. Er kan dan ook niet worden bewezen dat het geweld tegen [naam slachtoffer] in vereniging is gepleegd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ec789b16ab7802a5eaaaf96e89ed61180d55b654363954ee794697ad490bea38 | shasum -a 256