Citaat | Rechtbank Amsterdam 13 november 2018

Onder 4.3. Rechtbank Amsterdam 13 november 2018

Een alinea uit Rechtbank Amsterdam 13 november 2018, ECLI:NL:RBAMS:2018:8076.

Bij zulke “koopjes” op tweedehandsmarkten, waar vaker gestolen goederen worden verkocht, kun je er niet zonder meer van uit gaan dat iets niet gestolen is; zeker niet als het gaat om een duur object zoals een Apple computer, zoals in het onderhavige geval. Er geldt dan een onderzoeksplicht: [verdachte] had iets moeten ondernemen om zich ervan te vergewissen dat de iMac niet gestolen was. Het had bijvoorbeeld in de rede gelegen om een aankoopbewijs te vragen of om bij gebreke daarvan door te vragen. [verdachte] heeft niets aangevoerd of over gelegd waaruit de rechtbank kan afleiden dat hij aan die onderzoeksplicht heeft voldaan. Sterker nog, hij heeft verklaard dat hij ‘dat niet heeft gecontroleerd’. [verdachte] is daarmee aanmerkelijk onvoorzichtig geweest. De rechtbank kwalificeert het handelen van [verdachte] dus als schuldheling. Zij zal [verdachte] vrijspreken van de ten laste gelegde opzetheling en acht uitsluitend het impliciet subsidiair ten laste gelegde bewezen.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/d8fe0fa81f97fd56095c961840861707abe3937b47e26ba003ddba85a44ebaa9. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt d8fe0fa81f97fd56095c961840861707abe3937b47e26ba003ddba85a44ebaa9, en de alinea staat in dat document op bytes 62878 tot 63884.