Onder 5.2.1. Rechtbank Amsterdam 7 december 2018

[aangehouden verdachte 2] heeft op 13 juni 2017, vrijwel direct na zijn aanhouding, een verklaring afgelegd, waarvan de voor deze zaak relevante onderdelen hiervoor zijn weergegeven. Zijn verklaring is weliswaar op een beperkt aantal onderdelenonjuist gebleken (over hoe hij naar de carpoolplaats is gegaan op 7 juni 2017, en dat hij slechts twee personen heeft ontmoet op 7 en 10 juni 2017), maar dat tast de betrouwbaarheid van zijn verklaring, in het licht van de vastgestelde feiten en omstandigheden, voor het overige niet aan. De rechtbank hecht in dit verband waarde aan de verklaring van [aangehouden verdachte 2] op de zitting waarom hij eerder onwaar heeft verklaard. Die verklaring vindt de rechtbank aannemelijk. Bovendien raakt die onjuistheid niet zodanig de kern van zijn verklaring dat daarmee zijn hele verklaring onbetrouwbaar wordt. Zijn verklaring wordt verder op belangrijke punten ondersteund door objectieve onderzoeksbevindingen, zoals de observaties. Daar komt bij dat [aangehouden verdachte 2] zijn verklaring heeft afgelegd zonder enige kennis van die onderzoeksbevindingen. Hij wist niet dat [verdachte] (en daarmee ook hijzelf) werd geobserveerd op 6, 9 en 10 juni 2017. Bovendien heeft [aangehouden verdachte 2] in de kern steeds hetzelfde verklaard en steeds gewezen naar dezelfde twee personen als degenen die hem benaderd hebben. De namen ‘ [bijnaam 4] ’ of ‘ [bijnaam 5] ’ herkent hij niet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ca6c1467d5f5927b8ab41add197343e4fa26a44a8d115637141f025c7006a838 | shasum -a 256