Onder 5.2.1. Rechtbank Amsterdam 7 december 2018

Hiertegenover staan de verklaringen van [verdachte] en [medeverdachte 3] , die pas zijn afgelegd nadat het dossier bijna helemaal compleet was en bij hen bekend was. [verdachte] heeft verklaard dat hij pas op 6 september 2018 (na ongeveer één jaar detentie) een verklaring heeft afgelegd, omdat hij hoopte dat de mensen die aangehouden zijn openheid van zaken zouden geven. De rechtbank vindt dit laatste argument onbegrijpelijk voor iemand die al een jaar in voorlopige hechtenis zit en daarmee niet geloofwaardig. Bovendien is het alternatieve scenario van beide verdachten volstrekt niet verifieerbaar gebleken. Zo heeft [verdachte] niet willen ingaan en zich op zijn zwijgrecht beroepen op de vraag wie nu ‘ [bijnaam 4] ’ en ‘ [bijnaam 5] ’ zijn en hebben beide verdachten niet willen vertellen op welk adres de bedreigers van [aangehouden verdachte 2] zich zouden ophouden. De rechtbank overweegt ten slotte dat [aangehouden verdachte 2] ten tijde van zijn aanhouding geen enkele reden had om het scenario van verdachten niet te ondersteunen als het werkelijk zo was gegaan. Al met al acht de rechtbank de verklaring van [aangehouden verdachte 2] van 13 juni 2017 aannemelijk en geloofwaardig. Het alternatieve scenario van verdachten vindt de rechtbank ongeloofwaardig.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ca6c1467d5f5927b8ab41add197343e4fa26a44a8d115637141f025c7006a838 | shasum -a 256