Onder 9.1.2. Rechtbank Amsterdam 14 maart 2019

De officier van justitie heeft zijn eis als volgt onderbouwd. Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een geraffineerde en omvangrijke vorm van oplichting van participanten van de vier HELP- cv ’s en belastingfraude met betrekking tot de belastingaangiften van de participanten. Daarbij stak verdachte het grootste deel van hun inleg in eigen zak. De opzet van verdachte was om de participanten schadeloos te stellen ten koste van de Nederlandse belastingbetaler. Het is aan de vasthoudendheid van belastinginspecteur [naam inspecteur] te danken dat de schade voor de Nederlandse belastingbetaler zo goed als voorkomen is, door het opzetten van een succesvol grootschalig navorderingstraject. Maar daarmee zijn de participanten uiteindelijk de echte slachtoffers van verdachte geworden. Het is inmiddels 17 tot 18 jaar geleden dat de oplichting van de participanten CV4 , 5 , 6 en 9 heeft plaatsgevonden en vele gerechtelijke procedures met succes zijn afgerond maar verdachte geeft nog steeds geen blijk van enig inzicht in zijn verwijtbaar handelen, laat staan dat hij enige spijt voor zijn handelen heeft getoond. Ook tijdens deze zitting volhardt verdachte in zijn eigen gelijk. Daarmee moet zijn handelen verdachte ernstig worden aangerekend. Volgens de oriëntatierichtlijnen van het Openbaar Ministerie staat op een fraude van deze omvang een gevangenisstraf van 24 maanden tot de maximaal op te leggen gevangenisstraf te weten 8 jaar. Natuurlijk zijn de feiten lang geleden gepleegd en heeft verdachte niet gerecidiveerd, maar het leed dat de slachtoffers is aangedaan is nog steeds niet geheeld. Daarom kan niet uitsluitend met een geldboete of taakstraf en schadevergoedingsmaatregel worden volstaan. Al eerder is aangegeven dat met de verdediging verkennende gesprekken zijn gevoerd om tot een buitengerechtelijke afdoening te geraken. Die gesprekken zijn mislukt omdat er geen uitzicht op bestond dat verdachte de participanten schadeloos wilde stellen. Aan deze gesprekken kan verdachte echter niet het gerechtvaardigde vertrouwen ontlenen dat het Openbaar Ministerie tijdens deze rechtszaak zal afzien van het eisen van onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Een eventueel transactievoorstel – waarvan in deze zaak geen sprake is geweest – is geen strafeis noch een voorbode daarvan (Rechtbank Amsterdam 13 maart 2017, ECLI:NL:RBAMS:2017:1568 en Hof Amsterdam 21 juli 2017 ECLI:GHAMS:2018:174).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/078eebb2cd01bdf4fe962943027e251c7e47a3816d9eab2eca3e947646d8e579 | shasum -a 256