Citaat | Rechtbank Amsterdam 14 maart 2019

Onder 4.2.4. Rechtbank Amsterdam 14 maart 2019

Een alinea uit Rechtbank Amsterdam 14 maart 2019, ECLI:NL:RBAMS:2019:1771.

4.2.4.1. De verdediging heeft aangevoerd dat ten gevolge van het tijdsverloop sprake is van schending van het recht op een eerlijk proces. De Hoge Raad heeft in zijn arrest van 3 oktober 2000 (ECLI:NL:HR:2000:AA7309, NJ 2000/721 m.nt. [naam arrest] ), in het kader van de ratio van het recht op berechting binnen een redelijke termijn, onder meer gewezen op de “ongunstige invloed van het tijdsverloop op de beoordeling van de feiten als gevolg van de verbleking van de herinnering van – bijvoorbeeld – eventuele getuigen”. De verdediging heeft weliswaar het ondervragingsrecht ten aanzien van de toegewezen getuigen kunnen uitoefenen, maar dat sprake was van een ongunstige invloed van het tijdsverloop met betrekking tot feiten die 19 tot 16 jaren geleden hebben plaatsgevonden op de beoordeling van de feiten als gevolg van de verbleking van de herinnering, is tijdens de verhoren bij de rechter-commissaris wel gebleken. Dit gold in de meest extreme mate voor de getuigen [getuige 1] , [getuige 2] en [getuige 3] maar ook voor de participanten, die voor een groot deel met name verklaarden op basis van “wetenschap” die zij achteraf hebben verkregen door onder meer de civiele en fiscale procedures die hebben plaatsgevonden.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/078eebb2cd01bdf4fe962943027e251c7e47a3816d9eab2eca3e947646d8e579. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 078eebb2cd01bdf4fe962943027e251c7e47a3816d9eab2eca3e947646d8e579, en de alinea staat in dat document op bytes 35689 tot 36943.