Onder 3.4.2. Rechtbank Amsterdam 2 mei 2019

De rechtbank vindt het niet onaannemelijk dat een deel van de overboekingen naar [naam 2] in 2008 bestemd was als een voorschot voor de reizigers van BeachHolidays die bij het Comfort Flora Beach Hotel zouden boeken. In de administratie zijn echter geen stukken aangetroffen die erop duiden dat het teveel betaalde geld (ongeveer 1,6 miljoen euro) een lening was. Daarmee is de gestelde terugbetalingsverplichting niet vast komen te staan. Door zonder terugbetalingsverplichting of enige (schriftelijke) afspraak daarover zulke enorme bedragen aan de onderneming te onttrekken, hebben verdachte en zijn medeverdachte als bestuurders van de onderneming een groot risico genomen. Zij hebben de aanmerkelijke kans aanvaard dat schuldeisers in een faillissement van de onderneming veel minder verhaalsmogelijkheden zouden hebben. De rechtbank kwalificeert dit handelen als (voorwaardelijk) opzet als bedoeld met de zinsnede ‘ter bedrieglijke verkorting van de rechten van schuldeisers’ in artikel 343 (oud) van het Wetboek van Strafrecht. Voor zover verdachte zich op het standpunt heeft gesteld dat die aanmerkelijke kans zich niet voordeed omdat BeachHolidays op dat moment financieel gezond was, wordt dat verweer verworpen. De rechtbank verwijst daarvoor naar de brief van SGR in september 2008 waarin zij erop wijst dat BeachHolidays in 2007 niet aan de reglementaire normen van solvabiliteit en liquiditeit heeft voldaan en dat de onderneming in een penibele situatie verkeerde.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/033dea4dd5e72d831968f719744fe79046e221f912e7f2138c863488c7e7cffd | shasum -a 256