Alinea 63 Rechtbank Amsterdam 12 augustus 2019

9. [verzoeker 2] verwijst naar de Memorie van Toelichting bij artikel 29 UAVG. Daarin staat, kort samengevat, dat bij identificatie met biometrische gegevens, telkens dient te worden afgewogen of dit noodzakelijk is voor authenticatie of beveiligingsdoeleinden en of de verwerking van biometrische gegevens proportioneel is. In onderhavig geval betekent dit volgens [verzoeker 2] in concreto een beoordeling van de vraag of het doel, in dit geval toegangscontrole, niet op een andere manier kan worden bereikt dan door het gebruik van (een deel van) de vingerafdruk van werknemers. Deze noodzaak is er volgens haar niet, nu er tal van manieren zijn te bedenken die minder ingrijpend zijn voor de privacy van werknemers. Gedacht kan worden aan het gebruik van een toegangspas, werknemerskaart of (cijfer)codes, al dan niet in combinatie met elkaar, zodat desnoods een dubbele waarborg wordt ingebouwd (bijvoorbeeld een noodzakelijke combinatie van toegangspas/werknemerskaart én cijfercode), zodat ongeautoriseerde toegang dan zeker niet te duchten is. Het is volgens haar duidelijk dat er ook andere systemen zijn te bedenken dan met enkel een pas of code, die – in tegenstelling tot vingerscanautorisatie - géén inbreuk maken op de privacy van werknemers. In elk geval blijkt nergens uit dat Manfield zich ter zake deugdelijk heeft laten voorlichten en onderzoek heeft gedaan naar deugdelijke alternatieven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/be4f3f4cb6233949d88f94206cf254636f3ef3089e34bc5a2b7f56bfda3b9af3 | shasum -a 256