Onder 5.3.1. Rechtbank Amsterdam 25 november 2019

De vraag die de rechtbank vervolgens moet beantwoorden is of bewezen kan worden dat verdachte voldoende nauw en bewust heeft samengewerkt met TCV, waardoor hij als medepleger van de oplichting kan worden aangemerkt. De rechtbank beantwoordt deze vraag ontkennend en overweegt daartoe dat verdachte weliswaar handelingen heeft verricht die dienstig zijn geweest aan de door TCV gepleegde oplichting, maar dat deze van onvoldoende gewicht zijn om bewezen te achten dat verdachte de feiten tezamen en in vereniging met TCV heeft gepleegd. Uit het dossier volgt evenwel dat verdachte van tevoren wist dat zijn bedrijf van TCV een bedrag zou ontvangen, zodra er via de regeling gelden beschikbaar zouden zijn en dat meteen daarna gelden zijn overgeboekt. Er is echter onvoldoende bewijs dat verdachte er weet van had dat de doorstortingen van gelden bedoeld waren om de indruk te wekken dat TCV aan haar eigen betalingsverplichting op grond van de regeling had voldaan. Het bericht “er staat weer 250 op”, dat verdachte aan getuige Nolte stuurde en de opmerking in de mail van 8 februari 2012 dat hij niet als vehikel wenst te worden gebruikt, zijn wellicht opmerkelijk te noemen, maar bieden onvoldoende steun voor het aannemen van nauwe en bewuste samenwerking met TCV. Verdachte zal daarom van het onder 1. ten laste gelegde worden vrijgesproken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7cb0ec136f0e38603a61035a2d449a548ced8567f23d56dcc6ce177bd1ab45a4 | shasum -a 256