Citaat | Rechtbank Amsterdam 12 december 2019
Onder 4.7 Rechtbank Amsterdam 12 december 2019
Een alinea uit Rechtbank Amsterdam 12 december 2019, ECLI:NL:RBAMS:2019:9521.
[opposant] stelt in zijn verzoekschrift herhaaldelijk dat hij eind 1999 bij [geopposeerde] terugbetaling heeft geëist van het door [opposant] bij [geopposeerde] geïnvesteerde geld. De gestelde geldvordering waarop het voorlopig getuigenverhoor betrekking heeft, was naar de eigen stelling van [opposant] dus reeds in 1999 opeisbaar. Daargelaten de vraag of de overeenkomsten die aan de gestelde geldvordering ten grondslag liggen nietig zijn – en om die reden wellicht al eerder een verjaringstermijn is gaan lopen – is dus in elk geval eind 1999 de verjaringstermijn als bedoeld in artikel 3:307 van het Burgerlijk Wetboek (BW) gaan lopen. [opposant] stelt dat kort na het opeisen van het geld bij [geopposeerde] de aanslag is gepleegd, waardoor hij daarna – mede door het hersenletsel als gevolg van de aanslag – niet meer in staat was om tot het innen van zijn vordering over te gaan, uit kinderlijke angst dat hij dan alsnog vermoord zou worden. In de gegeven omstandigheden acht de rechtbank het begrijpelijk dat [opposant] , vanwege zijn vermoeden dat [geopposeerde] achter de aanslag zat, op zijn minst enige terughoudendheid betrachtte bij het alsnog innen van zijn vordering. Deze verhindering is in 2004, door het overlijden van [geopposeerde] , evenwel tot een einde gekomen, zodat vanaf dat moment de verjaringstermijn weer is gaan lopen. [opposant] stelt verder dat er verschillende betalingen zijn gedaan als “ voorlopige regeling” tot terugbetaling van de gestelde geldvordering, waarvan de laatste betaling in 2007 zou hebben plaatsgevonden. Voor zover die betalingen te gelden hebben als erkenning van de gestelde geldvordering en dus een stuitende werking hebben ten aanzien van de verjaring van die vordering, geldt dat de verjaringstermijn opnieuw is gaan lopen in 2007. Eerst in 2014 heeft [opposant] de gestelde geldvordering aangemeld bij de vereffenaar in de nalatenschap van [geopposeerde] . Gesteld noch gebleken is dat er in de tussentijd (2007 – 2014) stuitingshandelingen zijn verricht, zodat de gestelde geldvordering van [opposant] (uiterlijk) in 2012 is verjaard. (…)”
Zelf controleren
Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/e1d9d61f60be737eef94ef117d1136f696837bca72de9fe12b2d0a2cc7bab645. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt e1d9d61f60be737eef94ef117d1136f696837bca72de9fe12b2d0a2cc7bab645, en de alinea staat in dat document op bytes 11834 tot 14011.
$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e1d9d61f60be737eef94ef117d1136f696837bca72de9fe12b2d0a2cc7bab645 | shasum -a 256