Onder 4.18. Rechtbank Amsterdam 20 december 2019

Bij vergelijking van de Primark producten met de Dr. Martensschoenen valt niet uit te sluiten dat Primark heeft voortgebouwd en gevarieerd op de door Airwair op de markt gebrachte lijn. In het licht van de door Primark in het geding gebrachte voorbeelden, zoals de Grinderschoen, waarvan Primark onweersproken heeft gesteld dat deze al in 1995 op de markt was, is echter aannemelijk dat Airwair op haar beurt heeft voortgebouwd op al langer bekende vormgeving van werkschoenen/legerlaarzen, meer in het algemeen veterlaarzen met een dikke zool (zie ook hiervoor in 4.6, tweede alinea). Ook valt op dat Primark dezelfde kleuren heeft gebruikt als Airwair. Maar juist de meest in het oog springende elementen die het eigen karakter en de originaliteit van Dr. Martens schoenen bepalen – de opvallende, bijna altijd gele, stiksels, de grote stoffen hiellus met de tekst Airwair, het verschil in kleur van de buitenzool en het bijzondere patroon van de onderzolen – ontbreken in de Primarkproducten, of verschillen daarvan in belangrijke mate. Dit brengt mee dat de totaalindruk van de Primarkproducten een andere is dan van de schoenen van Airwair, en dat met de Primarkproducten voldoende afstand wordt genomen van de schoenen van Airwair. Het feit dat ook de Primarkproducten – met uitzondering van de auteursrechtelijk niet beschermde Chelsea-boot veterlaarzen met dikke zolen en acht veterogen zijn, maakt dat niet anders omdat dit al langer in de markt gangbare en tot op zekere hoogte functioneel bepaalde karakteristieken zijn. Ofschoon niet valt uit te sluiten dat de Dr. Martensschoenen een inspiratiebron zijn geweest voor de Primarkproducten, is dus geen sprake van ongeoorloofde nabootsing in auteursrechtelijke zin. Ook op basis van het auteursrecht is daarom onvoldoende grond aanwezig voor ingrijpen in de door Airwair gevorderde zin.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ca249a7272e0b8d38fb5aad7ba05b5c7d3e472490c13218aec955566f7c4b339 | shasum -a 256