Onder 6 Rechtbank Amsterdam 10 juni 2020

Naar het oordeel van de rechtbank kunnen de gedragingen van aangever jegens verdachte niet worden aangemerkt als een ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding van eigen of eens anders lijf, eerbaarheid of goed. Aangever heeft verklaard dat hij in de worsteling met verdachte probeerde het vuurwapen te pakken en dat zijn focus steeds op het wapen was. Naar het oordeel van de rechtbank bevestigen de (beschrijvingen van de) camerabeelden en de getuigenverklaring van [getuige 1] deze verklaring van aangever. Uit de (beschrijving van de) camerabeelden blijkt naar het oordeel van de rechtbank dat verdachte de agressor is. De omstandigheid dat aangever het wapen probeerde vast te houden en dat hij daarmee ook verdachte meetrok kan niet worden uitgelegd als wederrechtelijke aanranding door aangever. Nu aangever met een vuurwapen werd bedreigd mocht aangever zich daartegen verdedigen door te proberen ervoor te zorgen dat het wapen niet langer op hem gericht was. Noch uit de camerabeelden noch uit de verklaringen van de verschillende betrokkenen is gebleken dat aangever de volledige controle over het wapen op enig moment had overgenomen. Verdachte heeft bij het politieverhoor verklaard dat hijzelf tijdens de worsteling met aangever het wapen met de linker hand vast had met de vinger bij de trekker. Dat aangever zou hebben geprobeerd bij het vastpakken van het wapen de trekker te zoeken heeft verdachte voor het eerst ter terechtzitting verklaard en de rechtbank hecht daaraan – mede gelet op hetgeen hiervoor is overwogen over de gedragingen van respectievelijk aangever en verdachte – geen geloof.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bb63a136756af855998a1fb0e1c23ad4ee5baf0eec1c3e23ddc037d33f8ff870 | shasum -a 256