Onder 6 Rechtbank Amsterdam 10 juni 2020

De rechtbank overweegt als volgt. Het is aannemelijk dat verdachte in de veronderstelling verkeerde dat aangever het vlindermes van [persoon 2] – dat overigens naar later bleek nooit gestolen was, maar altijd in de broek van [persoon 2] had gezeten – in zijn bezit had. De andere drie mannen hadden immers al op aandringen van verdachte hun zakken geleegd en bij geen van hen was dat mes aangetroffen en verdachte ging ervan uit dat het mes door één van de vier mannen gestolen was. Dat verdachte meende dat aangever het mes in zijn bezit had, levert echter niet een situatie op waarin verdachte redelijkerwijs mocht menen dat hij zich moest verdedigen door te schieten op aangever. De verklaring van verdachte noch het dossier biedt aanknopingspunten voor het oordeel dat verdachte zich verontschuldigbaar dreigend gevaar waarbij schieten geboden was heeft ingebeeld (dan wel de aard van de dreiging verkeerd heeft beoordeeld). Immers, niet is gesteld of gebleken dat aangever een handeling heeft verricht die erop duidde dat hij naar een mes zou grijpen. Hij had dat vooraf en tijdens de worsteling niet gedaan en ook niet nadat de worsteling was geëindigd. Verdachte had het vuurwapen na de worsteling (alleen) vast. Uit de verklaring van aangever dat hij wegrende van verdachte en het feit dat de inschotwond aan de achterzijde van het bovenbeen zit, volgt dat aangever na de worsteling niet in de richting van verdachte heeft bewogen. Het enkele feit dat verdachte dacht dat aangever wel zijn kant opkwam, maakt evenmin dat hij verontschuldigbaar kon menen dat hij (met een mes) werd aangevallen en op aangever mocht schieten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bb63a136756af855998a1fb0e1c23ad4ee5baf0eec1c3e23ddc037d33f8ff870 | shasum -a 256