Onder 2 Rechtbank Amsterdam 11 juni 2020

Zij betwist dat zijzelf tekort schiet in het ter beschikking stellen van het gehuurde: [gedaagde] kan het gehuurde immers betreden. Er is geen sprake van een gebrek op grond waarvan [gedaagde] huurvermindering zou kunnen vragen, omdat niet aan de orde is dat het gehuurde niet de eigenschappen bevat die de huurder bij de aanvang van de huurovereenkomst mocht verwachten. In de huurovereenkomst is niet overeengekomen dat het gehuurde als horecaruimte zou worden gebruikt. Bovendien ligt de sluiting door de overheid als gevolg van de coronacrisis in de risicosfeer van [gedaagde] en is de sluiting niet aan de verhuurder toe te rekenen. Evenmin is sprake van overmacht, omdat [gedaagde] niet verhinderd wordt om aan [eiseres] te betalen. Van misbruik van recht is ook geen sprake en de coronacrisis is evenmin een onvoorziene omstandigheid. De sluiting van het restaurant ligt immers in de risicosfeer van [gedaagde] . [gedaagde] heeft ook niet aangegeven welke wijziging hij op grond van art. 6:258 BW wenst. Daarnaast verhuurt [gedaagde] drie woningen in het gehuurde, zodat hij de huur daarvoor wel degelijk ontvangt. Dat hij daar maar € 600,00 voor ontvangt moet voor rekening van [gedaagde] blijven, de huurwaarde van deze drie woningen moet meewegen. [gedaagde] kan bovendien een beroep doen op de steunmaatregelen van de overheid, waaronder de zogenaamde TOGS-regeling (die onlangs uitgebreid is) en de NOW-regeling. [eiseres] heeft een spoedeisend belang, omdat zij met de huurinkomsten haar rekeningen (o.a. aan de verhuurder) en levensonderhoud dient te betalen. Gelet daarop betwist [eiseres] dat het naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is dat hij volledige nakoming van de verplichtingen uit de huurovereenkomst vordert.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4040a0e2fd668be51306709d15c6a2c9db256619fa61939dd8d31585b013aaac | shasum -a 256