Alinea 19 Rechtbank Amsterdam 21 januari 2020

4. Eiseres stelt zich in beroep op het standpunt dat zij op de peildata in geding een duurzame en persoonlijke band heeft met Nederland. Dat zij niet werkte of een inkomen genoot en het ontbreken van zelfstandige huisvesting is onvoldoende voor de conclusie dat zij geen duurzame band van persoonlijke aard met Nederland heeft. Volgens de jurisprudentie van de Hoge Raad is het hebben van economische banden namelijk niet vereist. Alle omstandigheden dienen bij dat oordeel te worden betrokken. De volgende omstandigheden zijn van belang: (1) het Nederlanderschap van beide kinderen; (2) de omstandigheid dat de oudste dochter in Nederland is geboren en getogen; (3) dat eiseres zelf de Nederlandse nationaliteit heeft bezeten en derhalve oud-Nederlander is; (4) dat eiseres van 1998 tot 2005 in Nederland heeft gewoond; (5) dat nagenoeg al haar naaste familieleden (moeder en vier zusters met hun gezinnen) in Nederland wonen; (6) dat zij en haar dochters gebruik maken van medische zorg in Nederland op basis van een zorgverzekering; (7) dat haar beide dochters in Nederland naar school gaan; (8) dat aan haar een stadspas alsmede een scholierenvergoeding voor de kinderen is verstrekt door de gemeente Amsterdam; (9) dat eiseres begeleid wordt door het Ouder KindTeam van de gemeente Amsterdam; (10) dat zij vanaf haar binnenkomst in Nederland een verblijfsrecht heeft op grond van artikel 20 VWEU ; (11) dat eiseres reeds in september 2018 in de Brp is ingeschreven op een briefadres van de gemeente; (12) dat zij bezig is om woonruimte te krijgen en (13) dat er geen aanwijzingen zijn dat eiseres Nederland binnen afzienbare tijd of in de toekomst zal verlaten. Deze omstandigheden zijn ten onrechte niet betrokken bij de beoordeling, althans verweerder heeft onvoldoende gemotiveerd waarom deze omstandigheden niet leiden tot de conclusie dat eiseres op de peildata een duurzame band van persoonlijke aard met Nederland had. Eiseres doet een beroep op de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep (de Raad) van 10 februari 2017 . Verweerder heeft artikel 6 van de AKW onjuist uitgelegd en toegepast, althans het besluit onvoldoende gemotiveerd. Eiseres stelt dat verweerder een soort wachttijd aanhoudt waarin geen sprake kan zijn van een duurzame band van persoonlijke aard met Nederland. De wetgever heeft echter niet voorzien in een wachttijd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2fa5845cde7146b45bd41fc1841689f490aa30714b1e5891984b1d9a16869559 | shasum -a 256