Onder 4.4 Rechtbank Amsterdam 22 juli 2020

De voorzieningenrechter is van oordeel dat verweerder de aanvraag om maatschappelijke opvang in het bestreden besluit I mocht afwijzen. Uit het screeningsrapport van 13 december 2019 blijkt dat verzoekster voldoende zelfredzaam wordt geacht en dat zij verantwoordelijk kan worden gehouden zorg te dragen voor haar eigen huisvesting en die van haar kinderen. De voorzieningenrechter ziet in het rapport geen aanknopingspunten om te oordelen dat er sprake is van onzorgvuldig of onvoldoende onderzoek, zoals verzoekster heeft aangevoerd. De screener heeft uitgebreid geïnformeerd naar de zorgvraag, het gedrag geobserveerd en de geestelijke gezondheid aan de hand van vragen beoordeeld. Daaruit kwam naar voren dat er weliswaar stress is vanwege het ontbreken van een woning, maar dat verzoekster op passende wijze contact kon maken en zich snel wist te herpakken na emoties. Verzoekster heeft verder geen onderbouwing aangedragen voor haar standpunt dat zij psychische problemen heeft bij het zich handhaven in de samenleving waardoor zij niet in staat is zelf in onderdak voor haar en haar gezin te kunnen voorzien. Dit geldt ook voor de medische klachten van haar echtgenoot. Dat verzoekster hier niet beschikt over een sociaal netwerk komt pas aan de orde als sprake zou zijn van onvoldoende zelfredzaamheid bij verzoekster. Verder stelt de voorzieningenrechter vast dat er inmiddels een bijstandsuitkering is toegekend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/be0e6cb1726b743d77495d853c0edf2a30310e587813673a31bc68949a7ca59e | shasum -a 256