Onder 2.9. Rechtbank Amsterdam 8 januari 2020

De rechtbank overweegt als volgt. De bruidsgave zoals die in de huwelijksakte is overeengekomen tussen partijen dient naar Iraans recht te worden beoordeeld. De bruidsgave heeft een geheel eigen karakter dat naar het oordeel van de rechtbank niet gelijk te stellen is aan een uitkering tot levensonderhoud of een goed dat in de afwikkeling van het huwelijks (gemeenschappelijk) vermogen dient te worden betrokken. De rechtbank beschouwt het verzoek van de vrouw daarom niet als een voorziening met betrekking tot de verdeling van de gemeenschap of bij huwelijke voorwaarden overeengekomen verrekening van inkomsten of van vermogen, als bedoeld in artikel 827, eerste lid onder b van het Wetboek van Rechtsvordering (Rv), maar als een andere voorziening als bedoeld in artikel 827, eerste lid onder f RV. Een dergelijk verzoek kan in het kader van de echtscheidingsprocedure worden meegenomen, indien er voldoende samenhang bestaat met het echtscheidingsverzoek, aan welke voorwaarde in casu is voldaan, en indien de behandeling van de nevenvoorziening niet tot onnodige vertraging leidt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4e59c8bc266eec84c8e0eff5364cf2dcee39c07bdabc56a616426cfcdd2f5248 | shasum -a 256