Alinea 42 Rechtbank Amsterdam 3 september 2020

6. Het meest verstrekkende verweer van [gedaagde] dat [eiser] geen beroep op artikel 7:610b BW toekomt, wordt verworpen. Terecht is door [eiser] gesteld dat de regeling van 7:628a BW aan een beroep op het rechtsvermoeden van 7:610b BW niet in de weg staat. Ook het betoog van [gedaagde] dat onder de gegeven omstandigheden door haar het rechtsvermoeden is weerlegd, houdt geen stand. [eiser] heeft in reactie op het aanbod laten weten dat hij niet wenst in te stemmen met een arbeidsovereenkomst met een omvang van 28 uur zoals in het voorstel is geformuleerd. Daarmee heeft hij nog niet ingestemd met een arbeidsomvang van nul uren. In de hiervoor geciteerde brief van [gedaagde] van 13 januari 2020 wordt door [gedaagde] ook zelf meegedeeld dat bij afwijzing van het aanbod de arbeidsovereenkomst wordt voortgezet onder dezelfde condities. Dat [eiser] daarmee heeft bedoeld dat hij vanaf dat moment nul uren voor [gedaagde] zal werken, is niet aannemelijk geworden en dat heeft [gedaagde] ook niet mogen begrijpen. [eiser] heeft in de periode voorafgaand aan de afwijzing van het aanbod daadwerkelijk uren gewerkt. De enkele omstandigheid dat [eiser] en [gedaagde] in 2017 een nul uren arbeidsovereenkomst zijn aangegaan, maakt dat niet anders, nu de feitelijke invulling van partijen de laatste jaren een andere was. Aannemelijk is dat [eiser] die feitelijke invulling heeft willen voortzetten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a1c4e1d5acc016b488304b1b5b304cd8b3db03755f1b2bd9f5adf8bb0746cfeb | shasum -a 256