Alinea 44 Rechtbank Amsterdam 3 september 2020

7. Voor het antwoord op de vraag wat de arbeidsomvang van [eiser] is en welke referteperiode bij het beroep van [eiser] op artikel 7:610 BW tot uitgangspunt wordt genomen, geldt dat in beginsel de laatste drie maanden als referteperiode hebben te gelden. Dat de bodemrechter in het onderhavige geval een andere periode zal hanteren, is niet aannemelijk geworden. Ingevolge het arrest van de Hoge Raad van 27 april 2012, (ECLI:NL:HR:2012:BW0017, JAR 2012/149) kan de werknemer een verzoek doen tot vaststelling van de arbeidsduur voor een andere periode dan die onmiddellijk voorafgaand aan dat verzoek. Dat het hele jaar 2019 als referteperiode heeft te gelden, daarvoor heeft het [eiser] in dit geding onvoldoende gesteld. Daarbij wordt in aanmerking genomen dat [eiser] een maand daarvoor de 28 uur per week geen reden vond om in te gaan op het aanbod van [gedaagde] . De omstandigheid dat in de toeristenbranche sprake is van wisselende periodes is daarvoor evenzeer onvoldoende. Voor het overige zijn door [eiser] geen feiten of omstandigheden aangedragen die de verwachting rechtvaardigen dat de bodemrechter een andere referteperiode zal hanteren. Dat [eiser] actief is in de toeristenbranche en er in die branche pieken en dalen zijn, maakt nog niet dat daarmee de door [gedaagde] gehanteerde periode niet kan worden gebruikt, nu het niet de bedoeling is om alleen de periode dat het meest gewerkt is als referteperiode te gebruiken. Dat [eiser] in de maanden januari, februari en maart 2020 met verlof is geweest, zou aanleiding kunnen zijn voor een andere referteperiode, maar bij gebreke aan duidelijke informatie hierover, kan daar in dit geding niet op vooruitgelopen worden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a1c4e1d5acc016b488304b1b5b304cd8b3db03755f1b2bd9f5adf8bb0746cfeb | shasum -a 256