Alinea 46 Rechtbank Amsterdam 3 september 2020

8. Het verweer van [gedaagde] dat de aanspraak van [eiser] moet worden afgewezen nu hij niet heeft gewerkt en dit op grond van artikel 7:628 BW voor zijn rekening dient te komen, wordt verworpen. Daarbij wordt allereerst in aanmerking genomen dat het adagium “geen arbeid, geen loon, met de inwerkingtreding van de Wet Arbeidsmarkt in Balans op 1 januari 2020 is komen te vervallen en kort gezegd in 7:628 BW is gewijzigd in “geen arbeid, wel loon, tenzij”. Voor beide partijen geldt dat de coronacrisis als een onvoorziene omstandigheid heeft te gelden. Voor [gedaagde] , omdat op grond van overheidsmaatregelen van de ene op de andere dag het toerisme volledig tot stilstand is gekomen en voor [eiser] omdat hij daarmee als toeristengids geen werk meer heeft. De stelling van [gedaagde] dat [eiser] op het moment dat hij het aanbod van [gedaagde] afwees, willens en wetens het risico heeft geaccepteerd dat in verband met de pandemie er minder werk voor hem zou zijn, houdt geen stand. Op dat moment, in februari 2020, was de omvang en de duur van de coronacrisis in Nederland en de gevolgen daarvan voor de toeristenindustrie in Nederland immers op geen enkele wijze voorzienbaar, ook al was er bekendheid met plaatselijke uitbraken van het virus in het buitenland. Dat in redelijkheid de gevolgen van de coronacrisis voor rekening van [eiser] dienen te komen, is in dit geding niet aannemelijk geworden. Daarbij wordt allereerst in ogenschouw genomen dat sprake is van een exceptionele omstandigheid die niet zonder meer in de risicosfeer van [eiser] of [gedaagde] valt. Wel wordt in ogenschouw genomen dat de toeristenbranche uit de aard in belangrijke mate afhankelijk is van ontwikkelingen elders in de wereld, zodat er aanleiding is het risico dat zich op wereldschaal voordoet en gevolgen heeft voor het toerisme in Nederland eerder bij [gedaagde] neer te leggen. Doorslaggevend voor de belangenafweging in het onderhavige geval is echter de omstandigheid dat [gedaagde] in aanmerking is gekomen voor de NOW-regeling van de overheid en daarvoor een substantieel bedrag uitgekeerd heeft gekregen. Verder is gesteld noch gebleken dat [gedaagde] voor de opvolgende maatregelen niet in aanmerking zal komen, terwijl die steunmaatregelen naar verwachting tot in het volgend jaar zullen doorlopen. De bedoeling van deze regeling is nu juist om ervoor te zorgen dat ondernemingen als [gedaagde] daarmee in staat worden gesteld om personeel in dienst te houden en salarissen door te betalen. Indien nu het risico in de gegeven omstandigheden voor het niet kunnen werken niet bij [gedaagde] , maar bij [eiser] zou worden neergelegd, mist de NOW-regeling in dit geval haar werking en ontvangt [gedaagde] een vergoeding zonder dat daar een loonprestatie van [gedaagde] jegens [eiser] tegenover staat. Voor het overige zijn door [gedaagde] geen feiten of omstandigheden naar voren gebracht die de verwachting rechtvaardigen dat de bodemrechter het risico van niet werken op dit moment bij [eiser] zal neerleggen. Dat [eiser] aanspraak zou hebben op een WW-uitkering en [gedaagde] een dergelijke verzekering niet heeft, is daarvoor in de gegeven situatie onvoldoende, nog daargelaten dat gelden uit de NOW-regeling als een dergelijke verzekering zouden kunnen worden aangemerkt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a1c4e1d5acc016b488304b1b5b304cd8b3db03755f1b2bd9f5adf8bb0746cfeb | shasum -a 256