Alinea 33 Rechtbank Amsterdam 15 juli 2020

14. Wat overblijft is beantwoording van de vraag of toepassing van het gewijzigde artikel 2.51 van de APV voor verzoeker in strijd is met het evenredigheidsbeginsel. Alhoewel verzoeker een groot belang heeft bij continuering van zijn onderneming, zijn in de procedure ook de belangen van de fietstaxiondernemers betrokken. Aan het algemeen belang bij leefbaarheid en een evenwichtige verdeling van de openbare ruimte heeft verweerder naar het oordeel van de voorzieningenrechter zwaarder gewicht mogen toekennen. De druk op de openbare ruimte is zo groot geworden dat verweerder keuzes heeft moeten maken. Uit onderzoek is gebleken dat op dit moment het alternatief personenvervoer slechts voor 10% daadwerkelijk als taxivervoer wordt gebruikt en voor 90% als tours voor toeristen. De insteek van de invoering van het alternatief personenvervoer in 2006 was het bieden van een alternatief voor de ‘gewone’ taxi. Dat is niet uitgekomen. Daarbij is van belang dat de fietstaxivergunningen altijd voor een periode van drie jaar werden verstrekt en in 2019 met één jaar zijn verlengd en verzoeker daarin kenbaar was gemaakt dat geen verlenging mogelijk was. Tot slot is van belang dat het verzoeker weliswaar niet is toegestaan fietstaxivervoer aan te bieden op grond van de APV, maar dat hij wel degelijk personen kan vervoeren met zijn fietstaxi op grond van de Wet Personenvervoer. Dat betekent dat hij zijn fietstaxi kan exploiteren. Dit maakt zijn werk in die zin anders dat hij niet langer op straat kan wachten op klanten, maar dat hij op aanvraag of afspraak zal moeten werken en dat hij geen hinder mag veroorzaken in de openbare ruimte. Dat betekent dat de wijziging van de APV niet onevenredig voor verzoeker uitvalt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a4a5eea9252b23e6d43f5dc6b50678b139546b7b4b3175a221d466f7f7b172ee | shasum -a 256