Onder 4.11. Rechtbank Amsterdam 16 september 2020

In het verlengde van het voorgaande oordeelt de rechtbank dat partijen hebben gekozen voor een remuneratie in tokens, waarbij zij zijn uitgegaan van 500.000 tokens. De initiële uitgifteprijs van het LEGAL token was vastgesteld op $ 0,04, waardoor de afgesproken tokens op de ICO een waarde zouden vertegenwoordigen van in totaal $ 20.000,00. [eiser] heeft met zijn kennis en ervaring deze remuneratiewijze in tokens geaccepteerd. Partijen hadden ook voor een remuneratie in dollars kunnen kiezen, dan wel had [eiser] de vergoeding in een andere bestaande valuta kunnen verlangen, maar gesteld noch gebleken is dat dat het geval is geweest. [eiser] heeft als opdrachtnemer er in de gegeven omstandigheden redelijkerwijs rekening mee moeten houden dat hij gelet op de tekst van de e-mail van 24 juli 2018 niet mocht verwachten dat hij recht zo hebben op het aantal tokens dat tijdens de ICO zou overeenkomen met een bedrag van $ 20.000,00. De omstandigheid dat de uitgifteprijs van de LTO token wegens token economics uiteindelijk is bepaald op $ 0,03, maakt dan ook niet dat [eiser] aanspraak zou kunnen maken op 666.667 zoals hij heeft betoogd, maar op 500.000 LTO tokens. De gekozen wijze van remuneratie in tokens heeft tot gevolg dat de waarde daarvan (enorm) kan fluctueren en aldus een flinke waarde kan vertegenwoordigen, maar ook het tegenovergestelde kan zich voordoen. Dat de tokens nu een aanzienlijke marktwaarde zouden hebben is dan ook inherent aan de gekozen constructie en maakt derhalve niet dat het in strijd is met de redelijkheid en billijkheid om over te moeten gaan tot de gevorderde allocatie van LTO tokens aan [eiser] , zoals Legalthings ter zitting heeft gesteld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d562bad3f39d9be14b50f5b9cd286468dc540c3b5ef948bee1de15443c3a0784 | shasum -a 256