Alinea 39 Rechtbank Amsterdam 17 november 2020

Een advocaat die op een strafzitting een verdachte bijstaat heeft met betrekking tot zijn uitlatingen een grote vrijheid, waaronder de vrijheid om in de zittingszaal (namens zijn cliënt, in het belang van zijn cliënt) een medeverdachte van strafbare feiten te beschuldigen. De onschuldpresumptie staat daaraan niet in de weg. Die richt zich primair tot de overheid, niet tot een (partijdige) advocaat. Uiteraard is het denkbaar dat een advocaat door bepaalde uitlatingen – al dan niet in de zittingszaal – strafrechtelijk, civielrechtelijk of tuchtrechtelijk over de schreef gaat. Eenieder die zich daartoe geroepen voelt kan naar aanleiding van dergelijke uitlatingen aangifte doen, een dagvaarding (voor een civiele rechter) doen uitgaan of een (tucht)klacht indienen. Een professionele procesdeelnemer in een strafzaak zal echter op de terechtzitting niet gauw door de rechtbank de mond gesnoerd worden. Daarvan kan in beginsel slechts sprake zijn als de orde op de terechtzitting in het geding is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5e27628f052c99164a56cdafac97b43cb4c441f5d812f1726eb169a2d9838cda | shasum -a 256