Onder 2 Rechtbank Amsterdam 18 december 2020

Aan de verzoeken is – samengevat – ten grondslag gelegd dat er op basis van de arresten C-623/17 en C-511/18, C-512-18 en C-520-18 van het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: HvJ-EU) van 6 oktober 2020 sterke aanwijzingen zijn dat de Franse autoriteiten bij onder andere de inzet van de ‘interceptietool’ en het hacken en opnemen van communicatie van EncroChat in strijd hebben gehandeld met de EU-richtlijn 2002/58. Deze aanwijzingen rechtvaardigen nader onderzoek in het kader van daaromtrent te voeren verweren. Uit voornoemde arresten van het HvJ-EU volgt dat de EU-richtlijn 2002/58 (die ziet op de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie) zich verzet tegen een nationale regeling die aanbieders van elektronische communicatiediensten verplicht algemeen en ongedifferentieerd persoonsgegevens over te dragen aan de veiligheids- en inlichtingendiensten en dat de bewaring en overdracht van persoonsgegevens resulteren in een ernstige schending van de fundamentele rechten van de betrokkenen, zoals gewaarborgd in het EU-handvest van de grondrechten. Volgens de verdediging blijkt niet dat sprake is van een van de uitzonderingssituaties die het HvJ-EU heeft genoemd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/aadd129d7f6f5c10d97be314057a4e2a71b796ced716540986bb54f924c69c51 | shasum -a 256